شاید وقتی اسم قوم بنی اسرائیل مطرح میشود یاد ایرادها ، بهانه ها ، چموشی و بد قلقی های این جماعت بیفتید ، جماعتی که حتی در لحظات سخت و هراسناک تعقیب و گریز از دست فرعون ، وقتی که موسی کلیم الله به آنها گفت بر پیامبر آخر الزمان و اهل بیتش درود بفرستید و از روی آب رد شوید همانطور که کالب بن یوحنا صلوات فرستاد و تا نیمه روی آب حرکت کرد این قوم ، از آن ممانعت کردند و گفتند ما درود نمیفرستیم و موسی وظیفه دارد که ما را از نیل عبور دهد حضرت موسی (ع) خود دعا کرد ، نیل شکافت ، قومش را دعوت به عبور از رودخانه کرد اما باز ممانعت و بهانه آوری ، که کف دریا گلی است و ما پای مان گلی میشود ، موسی دوباره دعا کرد ، عصا را به نیل زد ، کف رود خشک شد اما قوم بنی اسرائیل باز نرفتند ، این بار به این بهانه که ما دوازده طائفه ایم و دوست داریم پشت سر شریف قوم مان حرکت کنیم ، و گفتند که ای موسی ، از خدا بخواه که برای ما نه یک راه ، بلکه دوازده شاه راه باز کند تا از آن راه ها عبور کنیم ، موسی دعا کرد ، و چنین شد ، دوازده راه باز شد اما اینان دوباره ایراد گرفتند که ما نمیرویم ، چون دلمان برای هم تنگ میشود از خدایت بخواه که شبکه ها و پنجره هایی را بین این دوازده راه باز کند تا همدیگر را ببینیم ، موسی دعا کرد و چنین شد ، و اینها اینگونه از نیل رد شدند از این ماجرا گذشت ، بعد از آنکه تورات بر آنها نازل شد ، سامری مردم را به گوساله پرستی دعوت میکند و آنها نیز میپذیرند ، خدای متعال برای پذیرفتن توبه آنها حکم قتال "فاقتلوا انفسکم" ۵۴ بقره میدهد ، به موسی عرضه کردند صحیح است که آنها بر گوساله سامری سجده کردند کشته شوند ولی ما که سجده نکردیم چرا باید اقربای خویش را بکشیم ، پاسخ آمد صحیح است که شما سجده نکردید ولی از آنها مفارقت و جدایی هم نکردید سپس دستور داده شد که صورت هایشان را بپوشانند تا یکدیگر را نشناسند تا از این طریق مصیبت شان کاسته شود ، مدتی بعد از اینکه مشغول کشتن گوساله پرستان شدند ، به یاد آوردند که هنگام عبور از نیل ، که حضرت موسی به آنها فرمود بر *محمد و آل محمد درود بفرستید* تا به سلامتی از آن عبور کنید لذا این امید را پیدا کردند که با تکرار این ذکر ، از عذاب کشتار رهایی یابند ، و این قدر این ذکر را تکرار کردند که خداوند به پیامبرش وحی فرستاد که *کشتار را متوقف کنید* قوم تو به چیزی متوسل شد که اگر هنگام ظهور گوساله سامری به آن متوسل میشد ، من به آنها عصمت از این فتنه ها را اعطا میکردم در روایتی از حضرت امام صادق(ع) آمده که حضرت فرمود: *«نحن کهف لمن التجأ الینا؛* ما پناهگاهیم برای هرکس که به ما پناه آورد» پناهگاه هنگام خطرات مصونیت ایجاد میکند و چه خوب پناهگاهی اند اهل بیت برای جلوگیری از انحرافات و خطرات در زندگی دنیوی و اخروی www.sokhtima.blogfa.com