ترجمه به شعر استغفار هفتاد بندی امیرالمومنین علیه السلام

گمنامی تنها برای شهرت پرستان زجر آور است وگرنه تمامی اجرها در گمنامی است

ترجمه به شعر استغفار هفتاد بندی امیرالمومنین علیه السلام

روایت هست که فرد اعرابی آمد محضر امام علیه السلام و طلب رزق و روزی کرد امام استغفار هفتاد بندی حضرت امیر را بهش معرفی کرد ، وضع مالیش خیلی عالی شد به حدی که از زیادی مال و ثروتش شاکی شد

بنده در تعطیلات نوروز ۱۴۰۰ سعی کردم تا حدی هم خلاصه اش کنم و هم اون رو به زبان شعر در بیارم ، ان شا الله که بتونین شب تا شب بخونین منو هم از دعای خیرتون محروم نفرمایید

باسمه تعالی
من ثنا گویم تو را چون خوب رب و مالکی
معصیت کردم ببخشا ، چون تو در بخشش تکی

گر تو را حمدی نمایم ، حمد میگردد نحیف
چون که دارم نیت فاسد و ایمان ضعیف

حال دارم اعترافی بر گناه و معصیت
تا که با غفران تو ، هر دم شوم من تربیت

هر گناهی را که کردم این بدن نیرو گرفت
پرده پوشی کرده بودی ، باطن من رو گرفت

هرچه نعمت داده بودی ، کفر نعمت کرده ام
با زبان الکنم ، گویم که من شرمنـــــده ام

شاه بیتی را به قصد تذکره هفتاد بار
میکنم تکرار تا گردم بسی مصحوب یار

بر محمــد بر جمیع خاندان او سلام
میفرستی ، در کنارش ببخشی کن بر اَنام

هر گناهی را که مغضوب تو میگردم کنون
یا که راغب میکند من را به حُرمت های دون

هر گناهی را که دادم دیگران را من فریب
میشدم من آفتِ دینِ خداوندِ قریـــب

هر گناهی را که سوقم میدهد سوی ضلال
تا کنم هر حرمتی را من به نفس خود حلال

هر گناهی را که رزق و روزیم را میبرد
رنج و زحمت را به اعضا و جوارح میدهد

بر محمد بر جمیع خاندان او ســـلام
میفرستے ، در کنارش بخششی کن بر اَنام

هر گناهی را که دشمن میتراشد ، توطئه
تا که رسوایم کند ، با لحن تند تخطئــه

گرچه میدانم بدم ، هر دم صدا کردم تو را
تا بگیرم حاجتی ، دادی و رد کردی بلا

هر گناهی را که کردم توبــه بعد از ابتلا
مرتکب گشتم به خلوت ، در زمان انزوا

هر گناهی را که در بیداری شب تا ســـحر
زندگی را با دو رویی من بسی دادم هدر

بر محمد بر جمیع خاندان او ســـلام
میفرستے ، در کنارش بخششی کن بر اَنام

هر گناهی را که کردم ، دشمنی با دوستان
یا رفاقت کردمے ، با دشمنان آســـتان

هر گناهی را که کردم ، لیک یادم نیست هم
ثبت کردی در حسابم ، ذره ای بی هیچ کم

در که خلوت ، یا به جلوت ، هرچه کردم دیده ای
آبرویم حفظ کردی ، لغزشم ، پوشانده ای

هر گناهی را که کردم دیگری را سرزنش
در خودم بود و ندیدم این چنین خوی و منش

هر گناهی را که میدیدم که میبینی مــــرا
صد غلط کردم به پیش خود نمیگفتم چرا

هر گناهی را که بعد از ابتلای با غــرض
میکند ایجاد سقم و علت و ضعف و مرض

هر گناهی را که محروم از اجابت میشوم
با جسارت غافل از دار اقامت میشــوم

بر محمد بر جمیع خاندان او ســـلام
میفرستے ، در کنارش بخششی کن بر اَنام

هر گناهی را تحسین مینمودم با زبان
یا که با رفتار خود ، میدادم از کف من عِنان

هر گناهی را که در خلوت ، چه شب کردم چه روز
میشدم مقهور زینت های این نفسِ عجـــوز

میکشاندم دوستانم را به سوی انحـراف
میکنم بر شهوت و امیال خود من اعتراف

هر عبادت را که کردم با ریا میشد عجین
یا که قاهر میشدم با صد دغل بر اهل دین

بر محمد بر جمیع خاندان او ســـلام
میفرستے ، در کنارش بخششی کن بر اَنام

هر گناهی را که حاکی میشد از عجب و غرور
خود نمایی ، خود ستایی ، شادمانی ، حرف زور

هر گناهی را که با ظلم و خیانت یا لَعِب
یا سخن چینی و سرقت یا که با قول کَذِب

مرتبط یا منبعث بوده ، ببخشا ای کریم
ای که در بخشش مسمایی به رحمن و رحیم

بر محمد بر جمیع خاندان او ســـلام
میفرستے ، در کنارش بخششی کن بر اَنام

هر گناهی را که بشکستم قسم یا که عقود
میشدم محروم خیر و رحمتِ ربِّ ودود

چون که دادی نعمتی یا قدرتی یا عافیت
مغفرت کن بر گناهان من بی ظرفیت

هر گناهی را که مخفی بوده از چشم عوام
حَبْط ها کردم نبردی آبرویم ، با مـــــرام

هر گناهی را که کردم طِی مسیری را به پا
یا دخالت دادمش دست و دو چشم و گوش ها

هر گناهی را که کردم صد صغیر و صد کبیر
میشدم بی اعتقاد از حرف پیغمبر و پــیر

بر محمد بر جمیع خاندان او ســـلام
میفرستے ، در کنارش بخششی کن بر اَنام

هر گناهی میبرد نعمت ، فرود آرد عذاب
با تباهی میبرد ، من را درون منــجلاب

میکند جاری مَلاهـــی جای جای زندگی
تا که خالی گردم از ، احساس ناب بندگی

هر گناهی را که نومیدم کند از رحمتت
دور میگرداندم از بخششِ بی منّتــت

هر گناهی را که غیر از تو کمک میخواستم
یا که خود را پیش غیر تو بسی آراســـــتم

هر گناهی را که کردم ، عمر من کوتاه شد
قسمتم از زندگی ، صد ناله و صد آه شد

بر محمد بر جمیع خاندان او ســـلام
میفرستے ، در کنارش بخششی کن بر اَنام

محمدکاظم روغنیان
نوروز ۱۴۰۰