زندگی را بی مقام مادری معنا نباشد
چون نبینم روی ماهش قلب من از هم بپاشد
***
بهر تبریک آمدم با دست خالی لیک اما
دوست چون یادم کند حل میشود از دم معما
***
هرچه گشتم واژه ای را بهر تمجید تو گویم
با زبان قاصرم مدحی برای تو بجویم
***
پیش رویت گنگ و لالند این همه مفهوم ذهنی
اندکی توصیف وصفت میکنم من با تانی
***
*مادرم* هستی بزرگم کرده ای هر دم تو با جود
بی وجودم گر نیفتم پیش پایت کای تو مسجود
***
ای کسی که چون دعایم میکنی گردد اجابت
مستجاب الدعوه ام ، اسطوره ی جود و نجابت
***
کاش میشد تا بریزم هرچه دارم پیش پایت
تا کنم جبران یک آن ، لحظه ی بی انتهایت
محمدکاظم روغنیان
۱۳۹۸-۹۹
برچسب:
نویسنده: سارا کاشانی